من( و والیبال)

9. Hello

یه دونه آدم هست اونور دنیا که الان چهار ساله هر لحظه به غرغرها و اشک های تموم نشدنی من گوش داده و هر بار تهش اشکامو پاک کرده، یه لیوان چایی داغ داده دستم و بازومو گرفته بلندم کرده و تپ تپ زده پشتم که:بسه دیگه خودتو لوس کردی. پاشو راه بیفت که دیرت شد. پارسال این روزا یه اتفاق بد افتاد. من هنوز هم باورم نمیشه. مغزم هنوز وقتی بهش فکر می کنم چراغ خطرهای قرمز رو روشن می کنه و سووووت کشان اخطار "محتوای دردناک! از ادامه دادن خودداری کنید!" میده. این آهنگ رو انگار واسه این روزای من نوشتن. و من حواسم هست رفیقم هم باهاش، با این صدا اصن! خاطره های دردناک داره... . . . ...چقدر...